و همانا ظهورِ من در چشمانِ بینندگان، تنها به صورتِ «تخیّل» بود؛ تا حجت را بر کافران ثابت گردانم، و ایمان را برای مؤمنان استوار سازم.

و منم آن‌که خلق و روزگاران را دگرگون می‌سازم، و خود از کیانِ خویش دگرگون نمی‌شوم، و نه تغییر می‌یابم و نه از جایگاهِ خویش زایل می‌گردم.

پس نخستین ظهوراتِ من در این «گُنبَدها»؛ در «گنبدِ آدم» بود و آن نخستینِ ظهورات بود.

و هرگاه در گنبدی ظاهر می‌شدم، «اَضداد» با من ظاهر می‌شدند تا خلق را در کفر و طغیان به بیراهه کشند.

و آنان را به مخالفت با من، و انکارِ قدرت من، و نپذیرفتنِ «اِسم» من و «معنویت» من، و انکارِ تو ای سلمان، فرمان می‌دادند. و آنان را از عبادتِ من گمراه می‌ساختند.

و من به حالِ آنان داناترم؛ و آنان گمراه نمی‌ساختند مگر کسانی را که بر ایشان خشم گرفته بودم و آنان را از اهل آتش قرار داده بودم.

پس اما نخستین ظهورِ من در «گنبدِ آدم»؛ من «هابیل» بودم؛ و «اِسم» و «حجابِ» من آدم بود، و تو نامت «جبرئیل» بود. و «اَضداد» قابیل، هُبَل و عِناق بودند.

و در «گنبدِ نوح» ظاهر شدم؛ و من «شیث» بودم، و «اِسم» و «حجابِ» من نوح بود، و نامِ تو «یائیل بن فاتِن» بود. و نام‌های اضداد یَغوث، یَعوق، نَسر، و حام بن نوح بود.