ازین رو خداوند -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود:یادآور شو، اگر یادآوری سود دهد(1) یعنی برای آن کورانی که خود را به کوری و کری زده‌اند، پس خداوند آنان را کور و کر ساخت. ما بر آنان ستم نکردیم، بلکه آنان خود بر خویشتن ستم روا داشتند.

پس ای برادر، به آنچه می‌خوانی گوش فرا ده و به آنچه درمی‌یابی میان سطرها دقت کن و ژرف بیندیش. آنگاه که سخنی را شنیدی و دلت با آن آرام گرفت، خدا را ستایش کن و شکرش به‌جای آور، برای نعمتی که به تو ارزانی داشته است. همان ریسمان استوار، و طناب نجات، یعنی نعمت تسلیم شدن به حق مَوْلَانَا اَلصَّادِقُ جَلَّ ذِكْرُهُ فرمود: هر کس به عروه‌الوثقى (ریسمان استوار ایمان) چنگ زند، رستگار است. گفتم: آن چیست؟ فرمود تسلیم بودند.¹

و اما اگر دچار شک و تردید شدی، از خدا بخواه که سینه‌ات را گشاده سازد، کارت را آسان گرداند، و وجهی از حقیقت را به تو بنمایاند که بر ما و دیگران پوشیده مانده است؛ زیرا مرکّبِ نوشتارِ علم او پایان ندارد، و دانش او را جز مستحقانش کسی نمی‌تواند درک کند و بدان راه یابد.