اَلطَّاعَةُ مَتَىَ تَقُومُ اَلسَّاعَةُ

مُقَدِّمَه

حمد و سپاس خدای را؛ ابدی‌سازندهٔ ابد و ازلی‌کنندهٔ ازل، خدای خدایان، غایتِ غایات، معنایِ معانی و پروردگارِ سَبع مَثانی؛ مولای ما امیرالمؤمنین، که عزتش بزرگ و شُکوهش والاست.

گواهی می‌دهیم که خدایی جز او نیست؛ یکتایِ یگانه، بی‌همتایِ بی‌نیاز. نام‌های نیک از آنِ اوست و اوست بلندمرتبهٔ بزرگ. گواهی‌ای از روی تصدیق و اقرار، با تمام وجود(جوارح و جوانح)

و گواهی می‌دهیم که محمد -عَزَّ عَزُّهُ- بنده، فرستاده و حجابِ اوست؛ پدیدآورندهٔ هستی و مکان، علتِ آفرینش ، مشیتِ کلی و حقیقتِ اِسمی است

و گواهی می‌دهیم که سرور ما سلمان، باب (درگاه) و حجابِ او، مادهٔ فیض، هندسه و صورت‌بخشی (تشکیل) است.

و اما بعد:

الـطاعـه مـتـی تـقـوم الـسـاعـه - سلمان محمدی