خاطرها، فرسودگی و ملال است. من تنها اهلِ علم و فهم را بر سرچشمه‌های مقاصد آگاه ساختم و راه را بر منکرِ ستیزه‌جو بستم؛ زیرا آنچه از نکات و اشارات و حقایق و هدایت‌ها آورده‌ام، دانا آن‌ها را می‌شناسد و بدان سینه گشاده می‌یابد و اندیشه‌اش نورانی می‌گردد، و در آن برای او عرصه‌ای فراهم می‌آید که گستره‌ی جستارهایِ گفتار در آن فراخ می‌شود؛ اما نادانِ منکر، آن را خوش نمی‌دارد و خوار و درمانده به عقب بازمی‌گردد. خدای تعالی فرمود: «مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم». پس از خدایی که علمش بر هر چیز احاطه یافته، می‌خواهم که ما را به شاهراهِ حقیقت هدایت فرماید و کردارهای نیک و راستی را به ما الهام نماید، و آن را از ما بازنستاند.
آنچه را از فضلِ خویش بر ما منّت نهاده باز نستاند، و ما را به احدی از خلقِ خود وامگذارد، و ما را به آنچه اولیایِ خویش را بدان پیوند داده، واصل گرداند و به رحمت و هدایتِ خود بسپارد؛ که همانا او بخشنده‌ای کریم و والایی عظیم است.
و از آن دسته از برادران -که خداوند ایشان را به طاعتِ خود توفیق دهد- که این کتاب به دستشان می‌رسد، مسئلت دارم که بخشایشِ لغزش و گذشت از خطا را به ما ارزانی دارند و آنچه را واجبِ اصلاح است، اصلاح نمایند؛ چرا که مقصودِ ما عظیم‌تر از آن است که به غایتِ آن دست یابیم، و ستایش خدای را که پروردگار جهانیان است.