« تبیینِ عقیده »

حضرت سید ابوشعیب سلام از او باد در کتابِ «مثال و صورت» فرمود: «مثالِ خدا غیرِ خداست، و صورت غیرِ مثال است، و مثال غیرِ صورت؛ و همانا در خبر روایت شده است که خداوند آدم را بر مِثال و صورتِ خویش آفرید، سپس روح و نفسِ خود را در او روان ساخت؛ بر این پایه که هر اسمی معلوم است و هر ظاهری آفریده، و هر صفتی غیر از موصوف است. ولیکن تو با آهنگِ قلب (قصد)، خرد و معرفتِ خویش می‌دانی آن که مردمان او را «علی» می‌نامند، همان الله است؛ او که هرگونه بخواهد و هرکجا اراده کند تجلی می‌یابد و با مشاهده‌یِ زمینش، از آسمانِ خویش غایب نگشته است. پس هر که پندارد پاره‌ای را دیده، همانا خداوند را تجزیه کرده است؛ و هر که گوید اوست الله که هرگونه بخواهد بر هر که از خلقش اراده کند تجلی می‌یابد، بی‌آن‌که به وصف درآید یا محدود گردد، و یا زوال و جنبش و انتقال و حد و مِثالی بر او روا باشد. بر معرفتِ او به واسطه‌ی قدرتِ او استدلال نمودی؛ و هر آن‌که به وسیله‌ی معرفت و صورتِ او بر وی استدلال کند، همانا با شناختِ الله به سوی راهِ رستگاری رهسپار گشته است.

و از ابوشعیب(از او سلام باد) روایت گشته است که فرمود: دروغ گفت آن‌که پنداشت الله در چیزی، یا از چیزی، و یا بر چیزی است؛ پس هر که پندارد او از چیزی است،