حیات، چشمه‌سارِ انوار، پدیدآورنده‌یِ نیروها، ابداع‌گرِ ذات‌ها و فیض‌بخشِ صورت‌ها.

و صفت‌ها، گردش‌دهنده‌ی دورها و تدبیرگر روزگاران و دوران‌ها. اوست نشردهنده‌ی روح‌ها و آفریننده‌ی أشباح و شکافنده‌ی سپیده‌دمان و رام‌کننده‌ی بادها؛ اوست وجه خدای عزتمند و بارگاهِ استوارِ او، و نوری که هرگز خاموش نشود و نیرویی که کرانه‌ای برایش نباشد. او پرده‌سرای قدسیِ الهی و پیکرِ سایه‌وارِ اوست؛ و رازِ او در میانِ آفریدگانش و بخششِ او به برگزیدگان و خالصانِ درگاهش و برترین‌هایِ آفریدگانش؛ آنان که خدا بر ایشان ظاهر شد و حسد و کینه و نیرنگ‌های شیطان را از ایشان زدود و آنان را گنجینه‌دارانِ دانشِ خویش و امانت‌دارانِ وحی و ترجمانِ رازهایِ خود قرار داد.

پس ای خواننده‌ی کتابِ من، اگر به این صورت و صفت که رساننده به حقیقتِ معرفت است نادان بمانی، همانا زیان‌کار گشته و به محرومیت دچار شده‌ای و بسانِ کسی خواهی بود که خویشتن را می‌فریبد و از خرد و حسن غایب است. خدای متعال فرمود: «با خدا و مؤمنان نیرنگ می‌کنند، حال آنکه جز خود را نمی‌فریبند و این را در درک نمی‌کنند.»

و اگر در راهِ دینِ خویش، طریقِ تقلید پیش گیری و از آنچه تو را سزاوارِ حقیقتِ معرفت و توحید می‌سازد دوری گزینی، همانند کسی هستی که به زبان می‌گوید: «لا إله إلا الله»، در حالی که دلش از آنچه بر زبان رانده تهی است...