اوست غایتِ هر عارف و مقصودِ هر عالِم؛ هم اوست شاهد و مشهود، و سایه‌ی گسترده‌ی خداوند، و حوضِ ورودگاهِ تشنگان، و راهِ هدایت‌گر و راهنمایِ ابلاغ‌کننده از جانبِ او.
او همان صورتِ هستی در آشکار و نهان، و سرانجامِ دانش‌جویی و کلیتِ وجود است؛ اوست کالبدِ الهی و درختِ طوبی و سدرة‌المنتهی و جنة‌المأوی؛ و بازگشت و فرجام به سوی اوست و مرگ و زندگانی به اوست. و خداوند متعال فرموده است: «تو بر آنان سلطه‌گر نیستی، مگر آن کس که روی گردانَد و کفر ورزد، که خدا او را به عذابِ بزرگ‌تر کیفر خواهد داد.»