« طریقِ معرفت و باطنِ محسوسات و معقولات »

و اگر تو را هوشمندی و خردی باشد، به زیاده‌گویی نیاز نداری، بلکه اندک تو را قناعت است.

از یادآوری؛ و همانا خدای تعالی فرموده است: «و پند ده که بی‌گمان پند، مؤمنان را سود می‌بخشد.» و چون در دانش به درجاتِ معرفت برآیی و در هستی تأمل کنی و آن را از فراز تا فرود واکاوی، در آنچه از علم و معرفت به دست می‌آوری، هیچ شکّی به تو راه نخواهد یافت؛

که پروردگارِ متعال جسم نیست و در جسمی حلول نمی‌کند و آفریده‌هایش او را در بر نمی‌گیرند. سپس چون در آنچه عالمان یاد کرده‌اند و اهلِ دین و خرد بدان گواهی داده‌اند بنگری، خواهی دید که خداوند از نورِ ذاتِ خویش، نوری را ابداع فرمود که محدود نمی‌گردد و به شمارش در نمی‌آید و محصور نمی‌شود؛ نه به نهایتِ او توان رسید و نه به غایتش راهی هست؛ و آن همان «عقلِ فعّال» است که حجاب و پیام‌آور و برگزیده و کلمه‌ی اوست؛ همان که به موجد و پدیدآورنده‌اش که همان الله است پیوسته است و قدرت و مشیت و اراده از او ظاهر شده.