خداوندِ ازلِ قدیم به واسطه‌ی «غایت» ظاهر شد که همان «صورتِ احدی» است، و به مقامِ معنویت سخن گفت.
و «معانی» همان حجاب‌ها هستند؛ چرا که معانی غیر از «معنا» است، و معنا همان«فرد» است، و «معانی» صورت‌هایی گوناگون‌اند، و «حجاب» همان است که خداوند بدان در پرده می‌شود؛ پس این است شناختِ «غایت» و «معنا» و «معانیِ» نوپدید و شناختِ «حجاب». و همانا حجاب به واسطه‌ی «قدرت» بر «معنا» دلالت می‌کند، و قدرت به واسطه‌ی «حجاب» بر خداوند دلالت می‌نماید.