گفتیم: پس «اسم» بر چه کسی واقع گشته است؟

فرمود: نامِ «علی» بر «ناسوت» واقع شده و نامِ «الله» بر «لاهوت» نشسته است؛ و علی همان الله است و الله همان علی است؛ چرا که آن ناسوت به این اسم شناخته شد، چنان‌که ناسوتِ هر آفریده‌ای به اسم خود شناخته می‌شود؛ و همانا بدین سبب «ناسوت» نامیده گشت تا دلیلی بر باشد وجود و معرفت اثبات رسد.

گفتیم: ما را از «لاهوت» آگاه ساز و اینکه اسم بر چه چیز واقع می‌گردد، چرا که لاهوت باطنی است نورانی.

فرمود: نامِ «الله» بر آن واقع می‌شود.

گفتیم: پس آیا «حروف» بر آن واقع می‌گردد؟فرمود: نه؛ چرا که حروف حادث هستند، و از پیش از آن‌ها بود که هر که گمراه شد، گمراه گشت.

گفتیم: پس حروف بر چه کسی واقع می‌شوند؟

فرمود: بر ولیِّ او واقع می‌گردد؛ چرا که حضرت حق نام‌ها و صفات را به او بخشیده است؛ و از آن روی که باطنِ خداوند غیبی است دست نیافتنی، و ولیِّ او نوری است آشکار و دریافتی؛ پس حروفِ ظاهر بر شخصِ محمد واقع می‌شود، و محمد نامِ خدا و نفس و صورتِ او می‌گردد.

و حروفِ محمد بر ولیِّ او «سلسل» واقع می‌شود. محمد و ولیِّ او هر دو آشکار و درخورِ درک‌اند. و «لاهوت» همان «معنایِ» ظاهر گشته به واسطه‌ی «غایت» است، و غایت