را در چارچوبی علمی و منضبط فراهم آورد. بدیهی است که بازگشت به متن اصلی و شروح آن، برای هر کس که مایل به تعمق در مضامین و آشکارسازی دقیق‌تر ابعاد اعتقادی و باطنی آن است، امری ضروری باقی می‌ماند.
در حین ترجمه با چالش‌های متعددی روبرو شدم که شاید بارزترین آن‌ها این باشد که بسیاری از واژگان و تعابیر موجود در متن اصلی، حامل بارهای معنایی و معنوی خاصی هستند که در طول تاریخِ طولانی کاربرد دینی و فلسفی شکل گرفته‌اند؛ به‌گونه‌ای که در زبان مقصد، لفظ واحدی که تمام ابعاد آن را پوشش دهد، یافت نمی‌شود. از این‌رو، گاه ناگزیر به انتخاب نزدیک‌ترین معانی ممکن یا استفاده از ترکیب‌های توضیحی بودم، با اقرار به اینکه ممکن است بخشی از عمق معنایی، آن‌گونه که در زبان نخست بوده، کاملاً منتقل نشود.
افزون بر این، تفاوت ساختارهای زبانی و تمایز پیشینه‌های فرهنگی میان دو زبان، به‌طور طبیعی ممکن است به تفاوت‌های ظریفی در فهم یا القای معنا منجر شود؛