فرمود: ای مفضل، گوش فرا ده بدانچه خداوند تو را بدان تأیید فرمود، و بر او توکل کن؛ که او همانا با مؤمنانِ بسیار توبهکار و بازگشتکننده، مهربان است. همانا آن بیست و هشت حرفِ الفبا (حروف المعجم) که از آن جمله است «یاء» که درخواست کننده بدان اشاره میکند و از آن سو حقیقت بر او هویدا میشود و از آن جمله است «پنج یتیم» یتیمانِ بابِ او و نیز آن یازده اختری که یوسف در خواب دید، و آن دوازده نقیب . ای مفضل، اینان برکات و برهانِ الهی در آسمان و زمینِ اویند، و خداوند به واسطهیِ ایشان هر آن که را از میانِ آفریدگانش برگزیده باشد، مدد میرساند و تأیید میکند. و ای مفضل، خداوند به واسطهیِ اینان پیشینیان و پسینیان را تأیید فرمود؛ پس آنان از بابِ او فیض میجویند و از نورِ او شعله برمیگیرند ، و در سخن بر او پیشی نمیگیرند و آنان به فرمان او کار میکنند. آنچه پیشِ رو و پشتِ سرِ ایشان است میداند و آنان شفاعت نکنند مگر برای آن کس که خداوند بپسندد، و ایشان از هراسِ پروردگارشان بیمناکند. و از آنان است ای مفضل مدد و یاری آگاهشدگان (مُنبّئین) و نجیبان (نُجَباء) و ویژگان (مختصّین) و مخلصان (مُخلصین) و آزمودگان (ممتحنین).و از آنان است ای




