آن زبانِ حق است نه زبانی از گوشت و استخوان، «خدا هر که را بخواهد به نورِ خویش راه می‌نماید». ای مفضل، بر رازِ پنهانِ خدا، و ظاهرِ آشکار، و باطنِ دست‌نایافتنی (المنيع)، و ذاتِ بلندمرتبه‌یِ او آگاه گشتی. ای مفضل، بدان که صفت غیر از موصوف است، و نعت غیر از منعوت، و مکان غیر از هستی‌بخش (المكوّن)، و نور غیر از روشنایی‌بخش (المنير)، و قدرت غیر از قدیر؛ چرا که او قدرت را از خویش آشکار ساخت. و هم‌چنین «نام» (الاسم) غیر از «معنا» است؛ زیرا معنا به نورِ خویش یگانه (متأحّد) است، و با آفریدگانش چنان انس می‌گیرد در نسخه‌ای: دمساز می‌گردد (متأنّس) که گویی از جنسِ ایشان است؛ اما چون به باطن رود، در ذات و غیبِ خویش است، آن‌که هیچ‌چیز بسانِ او نیست جز او؛ پس والا مرتبه است الله بلندمرتبه‌یِ بزرگ.