یکدیگر پرسش کنند}. پس حاضران گفتند: «ای جابر، راست گفتی؛ خداوند با دشمنانش چنین می‌کند.» پس امام صادق که از اوست رحمت فرمود: «ای مفضل، این از اشاره‌هایِ عارفان و مناجاتِ درخواست کنندگان، و راهنمایان(دلالات) در نسخه‌ای: راهنما(دلالة) بر پروردگارِ جهانیان است.» مفضل گوید: عرض کردم: «ای سرورم، سخن را از بیّنات آغاز کن.»
پس فرمود: «ای مفضل، کشفِ اسرار را گنجایش نیست روا نیست.» عرض کردم: «ای سرورم، اشارتِ تو برای عارفان آشکار گشت، اما درک کردن غایت و نهایتِ تو بر آنان پوشیده و ناآشنا ماند.» فرمود: «ای مفضل، همانا آن والایِ یکتا (العليّ الأحد) چون بر خلقش هویدا گردد، در سه حجاب تجلی یابد: ذاتِ خویش را به نورش در حجاب کشد، و نورش را به روشنایی اش (ضياء) بپوشاند، و روشنایی‌اش را به سایه‌اش (ظلّ) محجوب سازد. و این حجاب‌ها انوارند و در نسخه‌ای: و ایشان انوارند، نه پیکرها و نه کالبدهایِ بشری.