مقدمه مترجم
متونی که این کتاب در بر می‌گیرد، در زمره‌ی میراث دینی باطنی در اندیشه اسلامی شیعی جای دارند و با ژرفای معرفتی و تراکم معنایی خود متمایز می‌شوند؛ چرا که در آن‌ها ابعاد اعتقادی، معنوی، فلسفی و نمادین در هم تنیده‌اند. این ویژگی، یکی از مهم‌ترین عناصر غنای این متون و در عین حال، یکی از برجسته‌ترین چالش‌های روش‌شناختی در انتقال آن‌ها از زبان اصلی به زبانی دیگر است.
زبان این متون، زبانی گزارشی و مستقیم نیست، بلکه در بسیاری از مواضع بر «اشارت» و «رمز» تکیه دارد؛ روش‌هایی که به‌طور تاریخی با خطاب باطنی گره خورده‌اند؛ خطابی که سطوح متعددی از فهم را مخاطب قرار می‌دهد و بسته به پیشینه‌ی معرفتی خواننده و بستر دریافت، پذیرای بیش از یک قرائت است. از این‌رو، ترجمه‌ی تحت‌اللفظی به تنهایی برای احاطه بر دلالت‌های آن کافی نیست، همان‌طور که بسط