پس فرمود: «ای مفضل، همانا بدین سخن "سَلسَل" را اراده فرمود؛ همان که از نورِ نورِ او به زنجیره‌یِ ظهور پیوست. پس معنایِ این که "علی درِ آن است" چنین باشد که او والاترینِ مراتب و بابِ ایشان است؛ پس از او به شهر و دانشِ هدایتش درآیند، و به دستِ او حقایق علم بر آنان تجلی یابد؛ و اوست که از آنچه سرورش از علم ملکوت و شکوهِ لاهوت به او مدد می‌رساند، برای ایشان ترجمان می‌کند.» عرض کردم: «ای سرورم، سخنِ آن سرور، «میم» که فرمود: "من و علی بسانِ این دو هستیم و نمی‌گویم راست و چپ و میانِ دو انگشتِ خویش پیوند داد" چه معنایی دارد؟» پس فرمود: «ای مفضل، هیچ‌یک از اهلِ دانش را یارا نیست که میانِ اسم و معنا جدایی افکند؛ جز آنکه معنا برتر از آن است؛ چرا که اسم، ساخته شده از نورِ ذات است، پس میانِ نور و ذات هیچ تفاوت و فاصله‌ای نیست. بدین سبب فرمود: "من و علی بسانِ این دو هستیم"، تا اشارتی باشد برای عارفان که در آن‌جا هیچ گسستی و جدایی نیست؛ و اگر میانِ او و آفریدگارش (باری) جدایی یا واسطه‌ای بود، هرآینه او شخصی دیگر می‌گشت، و این همان کفرِصریح آشکار است.آیا سخنِ خدایِ تعالی را نشنیده‌ای که فرمود: {و