« خبر بیست و یکم: معنایِ صدایِ ناقوس نزدِ راهبان »
با سندِ مرفوع از راویانِ موثق به عمار بن یاسر می‌رسد که گفت: با سرورم امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در برخی از صحراهایِ حیره بودم، که ناگهان دیدم راهبی ناقوسش را می‌نوازد. پس سرورم به من فرمود: «ای عمار، آیا می‌دانی ناقوس چه می‌گوید؟»
گفتم: «علمِ شما [را می‌طلبم] ای سرورم.»
فرمود: «همانا آن برای دنیا مَثَل می‌زند و با زبانِ حال می‌گوید:
ای اهلِ دنیا، دنیا [و زرق‌وبرقش] را رها کنید
آهسته آهسته، با مدارا با مدارا
همانا سَرور بی‌نیاز است و باقی می‌ماند
حقا حقا (به راستی)، صدقا صدقا (به درستی)
هیچ روزی از دنیا نمی‌گذرد
مگر آنکه رکنی (پایه‌ای) از ما را سست می‌کند