و آیات و برهان‌هایی با آن‌ها برپا داشتند. و آنچه برای آنان بود، برای تو نیز هست، و به راستی خداوند به تو چیزی عطا کرده است که به هیچ‌کس در جهانیان عطا نکرده است؛ پس چه چیزی دستِ تو را از پسرِ هند (معاویه) کوتاه می‌کند و قدرتت را بر او کوچک می‌سازد؟»

پس امیرالمؤمنین فرمود: (تا هر که هلاک می‌شود از رویِ دلیلی روشن هلاک گردد، و هر که حیات می‌یابد از رویِ دلیلی روشن حیات یابد)¹. سپس فرمود: «سوگند به آن‌کس که جانِ محمد در دستِ اوست، اگر می‌خواستم همین پایم را دراز می‌کردم» و با دستِ راستش بر رانِ خود زد و پا و ساقِ پایش را دراز کرد «و به پسرِ هند ضربه می‌زد در حالی که او بر تختش در دمشق است، هرآینه چنین می‌کردم.»