« خبر نوزدهم: هرآینه خبر پسر هند (معاویه) و آنچه با او کردم به شما خواهد رسید »
از شیخ ابوسعید میمون بن قاسم طبرانی نقل شده است که گفت: شیخِ ثقه ابوالحسین محمد بن علی جِلّی برایم حدیث کرد و گفت: سید ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی برایم حدیث کرد، و او با سندِ خود از راویانِ موثق از امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- روایت می‌کند که: پس از بازگشت از صلح که معاویه آن را نقض کرده بود و غارت‌هایش را به انبار و نواحیِ عراق رسانده بود، بر منبرِ کوفه به خطابه ایستاد. پس امیرالمؤمنین آن [پیمان‌شکنی] را یادآور شد و شمارِ بسیاری از مردم را برای جنگ فراخواند و به آنان فرمود: «همانا مدتِ آتش‌بس پایان یافته است.»
پس ابراهیم بن حسن ازدی به سوی ایشان برخاست و در کنارِ منبر ایستاد در حالی که مردم می‌شنیدند، و به ایشان گفت: «ای امیرالمؤمنین، هیچ پیامبری نیست مگر آنکه او را جانشینی است، و رسولِ خدا برترینِ فرستادگان است و تو برترینِ جانشینانی. و به راستی شنیده‌ایم که یوشع بن نون جانشینِ موسی، و آصف بن برخیا جانشینِ سلیمان، و شمعون صفا جانشینِ عیسی، معجزاتی آشکار ساختند و با آن‌ها ستمگران را خوار کردند