سلمان گفت: به او گفتم: «ای مرد، آیا بر کسی سجده می‌کنی که در نام و صفت با تو هم‌جنس (مانندِ تو انسان) است؟» پس به من گفت: «ای سلمان، همانا او با فعلِ خویش از من متمایز است و با دگرگونیِ چشمان آشکار گشته است.» و گفت: «و به راستی جبرئیل و میکائیل در روزگارِ ابراهیم آشکار شدند تا آنجا که آنان را دو میهمان دید، در حالی که دو میهمان نبودند، و در روزگارِ داوود آشکار شدند تا آنجا که گمان کرد آن دو، دو شاکی (دادخواه) هستند، در حالی که دو شاکی نبودند، و در روزگارِ پیامبر به صورتِ دحیه بن خلیفه کلبی آشکار شد، در حالی که دحیه بن خلیفه کلبی نبود؛ پس چون این امر با دگرگونیِ چشمان ممکن باشد، پس برای علی بن ابی‌طالب نیز رواست که با دگرگونیِ چشمان برای فرشتگان آشکار شود.»