سپس فرمود: ندا کن که موسی کجاست؟ پس ندا دادم: موسی کجاست؟ ناگاه با مردی گندم‌گون با چهره‌ای درهم‌کشیده و مویی مجعد که در وجودش تندی سرسختی بود مواجه شدم ، که بیامد و بایست.

سپس فرمود: ندا کن که عیسی کجاست؟ پس ندا دادم: عیسی کجاست؟ ناگاه جوانی را دیدم با موهایی بسیار پیچ‌درپیچ و انبوه، و قامتی زیبا.

سپس فرمود: ندا کن که محمد کجاست؟ پس ند ا دادم: محمد کجاست؟ ناگاه رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- را با همان هیئت و اوصافش دیدم؛ پس آهنگِ آن کردم که به خاک افتم و سجده کنم؛ پس فرمود: «ای عمار، استوار باش!» عرض کردم: «تو خود مرا استوار بدار!» پس فرمود: «ای عمار، در آدم بنگر»؛ پس در او نگریستم و ناگاه او را محمد یافتم، و در محمد نگریستم و او را آدم یافتم.

پس عرض کردم: «معبودی جز تو نیست ای مولای من!» فرمود: «در نوح بنگر»؛ پس در نوح نگریستم و او را محمد یافتم، و در محمد نگریستم و او را نوح یافتم. پس عرض کردم: «عظمت خویش را آشکار کردی ای مولای من!» فرمود: «در ابراهیم بنگر»؛ پس در ابراهیم نگریستم و او را محمد یافتم، و در محمد نگریستم و او را ابراهیم یافتم. پس عرض کردم: «فرمان از آنِ توست ای مولای من.»

فرمود: «در موسی بنگر»؛ پس در موسی نگریستم و او را محمد یافتم، و در محمد نگریستم و او را موسی یافتم. عرض کردم: «هیچ نیرو و توانی جز به [قدرت] تو نیست ای مولای من.» فرمود: «در عیسی بنگر»؛ پس در عیسی نگریستم و او را محمد یافتم، و