« خبرِ چهار انار »
و از او روایت است که گفت: سید ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی که خداوند روانش را قدسی گرداند مرا حدیث کرد، از جعفر بن محمد بن مالک، از سالم بن عوف عبسی، از کثیر بن محبوب مدنی، از زیاد بن صعب، از حارثه بن نعمان، از قنبر، غلامِ علی بن ابی‌طالب -عَزَّ عَزُّهُ-
قنبر گفت: مولایم امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در صفین مرا فراخواند، و آن «روزِ هریر» بود که از حیث پیکار، سخت‌ترینِ روزهای صفین به‌شمار می‌آمد؛ و همانا معاویه برای لشکرگاهِ امیرالمؤمنین چهار کمین‌گاه ترتیب داده بود که در هر کمین، پنج‌هزار سوار نهفته بودند. پس حضرت فرمود: ای قنبر، معاویه در فلان جایگاه پنج‌هزار سوار در کمین نشانده و در جایگاهی دیگر نیز پنج‌هزار، و آغاز به توصیفِ جایگاه‌ها برای من نمود و شمارِ آنان را برشمرد، تا آنکه مرا از نام‌هایشان و نامِ پدران و مادران و نَسَب‌هایشان آگاه گردانید و ویژگی‌هایِ اسب‌هایشان و آنچه از سلاح و ابزارِ جنگ بر تن داشتند و غیر آن را بازگفت.
پس عرض کردم: ای مولای من، همانا تویی دانایِ نهان‌ها ؛ پس بنده‌ات قنبر چه باید کند؟
پس فرمود: این چهار انار را به دست گیر و روانه شو، و هر اناری را در فلان و فلان جایگاه، در برابرِ آن کمین‌گاهِ فلان، جای ده.