هرگز این امر بر او دشوار نبود، و اگر اراده میفرمود که اخبار مردمان را بر ما آشکار سازد، همانا چنین میکرد. ولیکن در دانشِ من پیشی گرفته بود که او به واسطهی وی مالک، دیگران را در بوتهی آزمایش مینهد؛ پس دانستم که او از احوالِ من آگاه است، اما چون این معنا در علمِ من مسبوق بود، از آن دم که آن آیت را بدیدم، هیچ شکی در جانم خلجان نکرد .
سپس او مالک را به حالِ خویش بازگردانید، و دیگر او را ندیدم که تا پایان یافتنِ (انقضاء) صفین به کارزار برون شود. پس مالک را ملاقات میکردم و او را میگفتم: تو را چه حال است؟ و او مرا میگفت: چگونه است حالِ کسی که مولایش بر او خشمگین است. و این از جمله براهین و آیاتِ او و آنچه در ایام صفین آشکار ساخت، بود -عَزَّ عَزُّهُ- .




