« سپاه معاویه آب را برای سپاه علی -عَزَّ عَزُّهُ- وا می‌گذارند »
و از شیخِ ولی، ابوالحسین محمد بن علی جِلّی روایت است که گفت: ابوعبدالله حسین بن حمدان خصیبی مرا حدیث کرد و گفت: جعفر بن محمد بن مالک به اسناد خویش از سهل بن حنیف گفت:
چون امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- در صفین بر ما فرود آمد، و همانا معاویه بیست روز پیش از نزولِ مولایمان امیرالمؤمنین در آنجا جای گرفته بود؛ پس بناها و گنبدها (قِباب) و برج‌ها برافراشت و آبشخورهای فرات را به تصرف درآورد، چنان‌که هیچ‌کس را راهی به ورودگاه‌های فرات و نوشیدن از آن نبود. پس امیرالمؤمنین، مالک اشتر نخعی را فراخواند و بدو فرمود: ای مالک! عرض کرد: لَبیک ای مولای من! فرمود: به نزد این گروه که بر کرانه‌ی فرات اقامت گزیده‌اند برو و به ایشان بگو: همانا علی به شما می‌گوید: از این آب کناره گیرید!
پس مالک به نزد ایشان آمد و گفت: ای مردمان، من مالک اشترم؛ علی بن ابی‌طالب مرا به سوی شما فرستاده و می‌گوید: از سرِ آب برخیزید و به جایگاهی دیگر کوچ کنید . پس هیچ‌کس بر سرِ آب باقی نماند، و معاویه پنج هزار سوار و پیاده را برای آن جایگاه فرا خوانده بود . سپس یاران امیرالمؤمنین پیاپی بر آب وارد گشتند و مشک‌ها و ظرف‌های آب را آکنده ساختند و به جایگاه‌های خویش بازگشتند. خبر به معاویه رسید، پس ایشان را به پیشگاه خویش فراخواند.