شگفتیها، و پدیدآورنده ابرها، و روشنیبخش ستارگان. بابِ اعظم، "سلسل" (لقب سید سلمان)، و آنکه عالمِ عارف به او توسل میجوید.
و درود بر یتیمانِ رحمت او، و ستارگانِ آفریدگانش؛ ستارگان خلق و کواکب درخشان؛ هدایتگران خلق در هر آیین، و پیشیگیرندگان در "روزِ سایهها" ( عالم ذر)؛ انوارهای درخشان در تاریکیهای ظلمت، و ستارگان تابان در سیاهی شب، و نجاتدهندگان خلق از حیرت و کوری.
«نخستینِ ایشان و والاترینشان، نزدیکترین و مقربترینشان، همان "یتیم اکبر" است؛ آن اختر تابناک و شمیم مشکِ ناب، آن نورِ روشنگر و چراغ فروزان، "الفِ اکبر"؛ مقداد بن عمر بن عثمان بن اسود کندی. و ابوذر جُندب بن جناده بن سکن غفاری، و عبدالله بن رواحه انصاری، و عثمان بن مظعون نجاشی یمانی هلالی، و قنبر بن کادان دوسی، بنده و غلام سرورم "امیر النحل" علی عزعزه . همگی اینان سرورمان "امیر النحل" را در هر دو جهان پرستیدند: در عالم عُلوى که همان "عالم اکبر" است، و در "عالم اصغر"؛ و نیز درود و سلام بر آنان که در پی ایشانند از جهانیانِ عُلوی و اجرام درخشان، همانهایی که کالبدها و اشخاصِ "منازل ماه" هستند و به تدبیر امور بشر برگزیده شدهاند؛ درودی جاودان و فراگیر، و رحمتی لبریز و ماندگار.»




