و پس از آنان «کروبیان» که تمام اندوه‌ها (کروب) از آنان زدوده شد و به آسایش رسیدند.

سوگند به «مقدسین» و «سواح» (سیاحانِ نوری) و «سامعه» و «لاحقین»؛

خداوندا! لغزشم را ببخش و با عفوت به این بنده‌ی پناهنده و بی‌چیز ایمنی بخش.

اندوهم را برطرف کن، عیب‌هایم را بپوشان و هنگامِ رفت‌وبرگشتم (تردد ارواح) یاورم باش.

ای خدای من! به حقِ عفوت، ای امیرالمؤمنین، از گناهانم درگذر.

ای «معنای تمامِ معناها»! به سوی تو پناه آوردم که تو بهترین پناهگاهی.

بیزاری می‌جویم از دین‌های دروغین و از مردمی که بدان متدین هستند؛

بیزاری می‌جویم از «عتیق» (ابوبکر)، «حَبتر» (عمر) و «نَعثَل» (عثمان)؛

و از پیروانشان و گفتارشان و تبعیت‌کنندگانشان بیزارم.

بیزاری می‌جویم از گروه «مقصرّه» که به گمراهی رفتند و از آنان که خود را شبیه ما ساختند؛

و از گروه «عزاقریه» (پیروان شلمغانی) که حرام‌ها را حلال کردند.