به «لام»: حرفِ تقدّم و تأخّر.
به «میمِ» ملکِ قدیم: و شکوهِ عظیمت.
به «نونِ» ندای تو در عالمِ ذر (أظله): آنگاه که گفتی «آیا من پروردگار شما نیستم؟» و گفتند: آری.
به «هاء»: هیولایِ هیولاها و بُنیانِ حرکت‌ها و تمامِ نعمت.
به «واوِ» ولایتِ دوستدارانت: و دشمنی با دشمنانت.
به «لام‌الفِ» لا اله الا انت: و پیشی گرفتنِ آن بر فلکِ عظیم.
به «یاءِ» قوی: و ظهورش به صورتِ مرئیِ «اَنزعی» (علی ع).
مناجات و فرجامِ کتاب
مولای من! تو را سوگند می‌دهم به حقِ آنچه خواندم، در حالی که به آیینِ تو مقیم هستم؛ که دعایم را در حق برادران مؤمنم مستجاب کنی. کینه‌ای در دل ما قرار مده و ما را با یاری و تأییدِ خویش مدد فرما.
بار الها! تو را سوگند می‌دهم به حقِ اسم، باب، ایتام، نقباء، نجباء، مختصین، مخلصین و ممتحنین (مراتبِ نوریِ هرمِ خلقت)؛ به حقِ کروبیان و روحانیان و مقدسان... که مرا و