بار الها برادران مؤمن ما را چه حاضر و چه غایب، در شرق و غرب زمین، در دشت و کوه و بر و بحر در این دعا شریک گردان. سخنِ آنان را بر حق و معرفت و اخلاص در توحیدت متحد کن و ما و آنان را بر «قول ثابت» در دنیا و آخرت استوار بدار. مکر ابلیس و لشکریانش را از ما دور کن و ما را از لغزش‌ها و گناهانِ نابودگر نگاه دار؛ ای شنونده‌ی صداها و ای گشاینده‌ی اندوه‌ها.
« ذکرِ استغاثه با کلماتِ قدسیِ پارسی »
(این بخش با عبارات اصیل فارسی در متن عربی آمده است):
«یا نوبهار، یا نوبهار! زنهار، زنهار، زنهار!»
(ای بهارِ نو! ای تجلیِ جدید! پناه می‌برم، پناه، پناه!)
به حقِ «بهمنِ ازلی» (اندیشه نخستین/تجلی بهمنی) و آن ظهورِ پرفروغ و پربرکت؛ و به حقِ «روزبهِ سَلسَلی» (سلمان فارسی)؛ و به حقِ «موبدان، موبدان، موبدان» (رهبران روحانی نوری).
«یا نوبهار، یا نوبهار! زنهار، زنهار، زنهار!»