"و این همان روزی است که موسی از میان قومش، هفتاد مرد را برای مناجات با پروردگار برگزید. هنگامی که آن لرزه‌ی سهمگین آنان را فرو گرفت و همگی مُردند، موسی نخستین کسی بود که زنده گشت. پس عرض کرد: پروردگارا! اینان برگزیدگان قوم من بودند که آنان را میراندی؟ خداوند فرمود: کسانی دیگر را جایگزینشان می‌کنم. موسی عرض کرد: پروردگارا من با روح و بویِ اینان خو گرفته بودم، پس آنان را به من ببخش."

خداوند فرمود: «بر آنان آب بپاش.»

پس موسی بر آنان آب پاشید و همگی زنده گشتند؛ سپس خداوند آن هفتاد نفر را به مقام پیامبری مبعوث کرد. و تمام این وقایع در روز نوروز رخ داد.

از این روست که بر هر مردی واجب است در این روز، مشتی آب برگرفته و بر سر و صورت خود بکشد. و ستایش تنها مخصوص خداست.»