« خطبه‌ی ایام نوروز و مهرگان »

بنام خداوند بخشنده مهربان

الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر؛ و معبودی جز خدا نیست. الله اکبر، الله اکبر و حمد و ستایش مخصوص خداست. خدایی که بسیار بزرگ است و ستایشِ فراوان نثار او باد. ستایش خدایی را که ما را به سوی معرفت خویش هدایت کرد و بر طاعتش استوار گردانید؛ و با قدرتِ خود در میان آفریدگانش، ما را به سوی ظهورِ خویش راهنمایی کرد.

او که «شخصِ خویش» را برای ما برپا داشت و «اسمِ خود» را برای ما آشکار نمود، و برهانِ نوری‌اش را بر ما تابانید. ما را چنان گردانید که به معرفتش مؤمن باشیم، به ظهورش اقرار کنیم، به سوی امرش شتابان شویم، نام‌هایش را بشناسیم، به پیشگاهِ قربانی‌اش تقرب جوییم، دعوتش را بشنویم و ندایش را لبیک گوییم.

منزه است او و والاست؛ معبودی جز او نیست، آن بلندمرتبه‌ی بزرگ، دانای نهان و آشکار، و بخشنده‌ی مهربان. اوست خدایی که جز او معبودی نیست؛ پادشاهِ قدوس، سلامت‌بخش، ایمنی‌دهنده، نگاهبان، توانمند، جبار و متکبر. منزه است خدا از آنچه