وَ اِمتِنَانَك وُجُودَكَ واحسَانكَ ابداً يَا عَلَى يَا عَظِيمِ، وَتَسْجُدُ وَتَدْعُو بِمَا شِئتَ تُجَابُ انشاء اللهَ تَعَالَى.
« دعای دومِ نوروز (تجلّیِ اسم و باب) »
بنام خداوند بخشنده مهربان
بار الها من از تو درخواست می‌کنم به حقِ ذاتت، و به حقِ نامت و بابَت، و به حقِ اهلِ مراتبِ قُدس و معرفتت؛
و به اندازه و منزلتِ این روزِ نوروزِ شریف؛ همان که آن را برای مؤمنان در شناختِ خودت عید قرار دادی، و آن را برای تمامی آفریدگانت و انوارِ زمینت نظم و ترتیب بخشیدی.
خداوندا تویی که برکاتِ روزی‌ات را در این روز فرود آوردی و آن را روزیِ تمامی آفریدگان و بندگانت ساختی. زمینت را به واسطه‌ی آن درخشان، آسمان‌هایت را نورانی، و دنیا را به واسطه‌ی یادِ این روز، خرم و باطراوت گردانیدی.