بار الها! جمعیتِ مؤمنان را در شرق و غربِ زمین، در دشت و کوه، و در خشکی و دریا گرد هم آور و کینه را از دل‌هایشان برکن و ما و آنان را بیامرز.

ای که بر خود رحمت و اجابت را واجب کردی! لبیک ای پروردگارِ بیت و حرم و مکه و زمزم و مقام؛ به حقِ آنان که به مقامِ «المعنویة» اقرار کردند و تو را با نامِ «علیِ کبیر» نجوا نمودند.

مولای من! مرا از فریبِ فریب‌کاران و شرّ کافران و شیاطین و مارقین حفظ کن. ای جبارِ جباران و ای تاجِ سرِ خسروان و ای سلطانِ سلاطین با آن کلمه پایدار.

ای مولای من! به ظهورِ نورِ آشکار شده‌ات برای اهل زمین، به حقِ حجابِ آفریننده‌ات، به حقِ آنچه در این روزِ نوروز ظاهر کردی و ولایتت را در آن استوار ساختی؛ به حقِ آن ظهورِ والایِ هاشمی که بُت‌ها را در هم شکست؛ به مقامِ هابیلی، به صفتِ نوحی، به کلمه‌ی شیثی، به حجابِ ابراهیمی، به صورتِ یوسفی، به حجابِ یعقوبی، به کلمه‌ی آصفی، به حجابِ سلیمانی، به ظهورِ مسیحیِ نورانی، به تجلی‌یافته از قبه‌ی محمدیِ هاشمی، به قیام‌کننده‌ی با صورتِ طالبی، به ظهورِ فاطری، به زین‌العابدین، به مقامِ کریم و روح‌الامین، به حقِ محمدِ باقر و آن که سِرّ سرائر را می‌داند، به ظهورِ جیمِ جلالت، به اتصالِ ظهورِ چشمِ چشم‌ها (عین العیون)، به عقدِ