خدایِ بلندمرتبه‌ی من! از تو می‌خواهم به حقِ هر مقامی که به آن شرف بخشیدی، و هر ظهوری که مقدسش داشتی، و هر حجابی که به خود پیوندی دادی؛ به صفتِ صفت‌ها، به حجابِ حجاب‌ها، به صورت‌های آدمیان، به «اَنزعیّتِ والایِ» تجلی‌گاه‌های انوارِ تابان؛ به مقامِ محمدی و به بابِ سَلسَلی؛ از تو می‌خواهم که مرا در دین و دنیا و آخرت و زندگی و مرگم از مصیبت‌ها کفایت کنی، و سرگشتگی در برابر دشمنان و کثرتِ منکرانِ کورباطن را از من دور گردانی.
بار الها! از تو می‌خواهم مرا از کسانی که تو را کلاً انکار کردند و معنایِ تو را دروغ انگاشتند، جدا سازی. خدایا! معرفتت و عمل به آنچه آموخته‌ام را بر من تمام کن، و در دلم نسبت به مؤمنان کینه و حسدی قرار مده.
خداوندا! پریشانیِ هر آن کس که قصدِ «بابِ سَلسَلیِ» تو را کرده و در آستانِ گوهریِ تو فرود آمده و با معرفتِ لاهوتی‌ات همسایه گشته را به جمعیت مبدل کن.
بار الها! به حقِ حجابِ بزرگت، ما را به برکتِ کبرایِ خویش مخصوص گردان. خدایا! تو در این روزِ ما تجلی کردی و حجاب‌های غفلت را از ما زدودی و «آبِ حیات» را برای ما آشکار کردی. پس ما را از بابِ پاکِ سَلسَلی‌ات بنوشان و عارفان را به سوی سعادت و خیر سوق ده.