سائح: که در دانشِ ملکوت به گردش درآمد.
مستمع: که چون دعوتِ حق را شنید، با بندگی لبیک گفت و با ربوبیت با او نجوا کرد.
لاحق: که چون او را دید، وجودِ باقی را محقق یافت و ظهورِ کامل را اثبات کرد و مطیعانه به نورانیتِ لاهوت پیوست.
او همواره در آسمان‌هایش با همان صورتِ اَنزعیه که هرگز تغییر نمی‌کند و مضمحل نمی‌شود ظاهر است و آنان را از آنچه بوده و خواهد بود، تا زمانِ ظهور نهایی باخبر می‌سازد.»
«سپس مولایت تجلیِ بشری را آشکار کرد، قبه‌ها را پدید آورد، شریعت‌ها را بنانهاد و ملت‌ها و ادیان مختلف را ایجاد کرد؛ و همه‌ی این‌ها به سببی است که برای اهلش هویدا می‌گردد.
پس ای پسر جندب، این حقیقت را دریاب و مؤمنان را به شناختِ او و جُستنِ "حقیقتِ حق" تشویق کن. من از تو عهد و میثاق گرفتم که برای مؤمنان در این روز (خمیس اکبر) محفلی برپا داری تا شادی و سرور خود را آشکار کنند، صدقه دهند، با یکدیگر پیوند یابند و علومِ باطنی و ظاهری را تلاوت کنند.»