وَعَفْوَكَ وَغُفْرَانَكَ وَطُولَكَ وَامْتِنَانِكَ وُجُودَكَ وَإِحْسَانَكَ أَبَدًا أَبَدًا يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ، وَتَسْجُدُ وَتَدْعُو لَكَ وَلِإِخْوَانِكَ يُجَابُ إنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى.
« دعای روز نوروز، چهارم نیسان »
بنام خداوند بخشنده مهربان
بار الها! من از تو درخواست می‌کنم به حقِ ذاتت، و به حقِ نامت و بابَت، و به حقِ اهلِ مراتبِ قُدس و معرفتت؛
و به فضلِ این روزِ نوروزِ شریف؛ همان روزی که آن را برای مؤمنان در شناختِ تو، عید قرار دادی، و آن را مایه آراستگی تمام آفریدگانت و انوارِ زمینت گردانیدی.
خداوندا! تویی که در این روز برکاتِ روزی‌ات را فرو فرستادی و آن را نصیب تمامی بندگانت کردی؛ زمینت را به این روز درخشان، آسمان‌هایت را نورانی و دنیایت را خرم و باطراوت ساختی.
و این روز را در میان مردم، به منزله‌ی شخصِ «باب» خود قرار دادی؛ همان بابی که نشان‌دهنده‌ی «اسم» توست و به واسطه‌ی خودت، بر تو دلالت می‌کند. پس خیرات