پاداشِ آن سجده، سزاوار آن گشتند که پادشاهی و تمدنشان چهار هزار و پانصد سال استوار بماند.

سپس از او خواستند که مردگانشان را که در گورستانی کهن بودند زنده کند. پس فرمان داد تا بر آن گورستان آتشی بیفروزند. چون چنین کردند، فرمود: «هر یک از شما ظرفی آب بردارد و بر ججایگاهی که کسانش در آنند بپاشد.» آنان چنین کردند و مردگان برخاستند و هر کس با عزیزانِ گذشته‌ی خویش بازگشت، در حالی که همگی برای او به سجده افتادند و به معرفتش نائل شدند.

پیدایش سنتِ گیاه «آس» و «آذریون»

سپس گفتند: «ای مولا و سرور ما، می‌خواهیم چیزی داشته باشیم که در صبحگاهِ این روز عیدِ ما باشد و این واقعه را یادآوری کند.»

پس او با دست خویش بر آنان آب پاشید؛ ناگاه از آن آب، «آسِ بهمنی» بر لباس‌ها و فرش‌ها و بسترهایشان رویید. سپس آن بقعه لبریز از نور گشت و آن نور از چشمانشان غایب شد. پس آنان به یاد آن نور آتش را به کار گرفتند و آن را قبله‌ی خویش ساختند، چرا که آتش شبیه‌ترین چیز به آن نور بود.