نوروز همواره برابر با روز چهارم نیسان (ماه رومی) است؛ و مهرجان همواره و ابداً برابر با روز شانزدهم تشرین اول است.
از محمد بن جندب، از سرورمان ابوشعیب إلیه التسلیم روایت شده که مولا عزّعزّه فرمود:
«هر کس در این روز (نوروز) تاجی از گل آذریون بر سر نهد و سپس از خداوند طلب حاجت کند، حاجتش برآورده شود و به سوی هر امری قصد کند، خداوند راه را برایش هموار سازد.»
ابوعبدالله کوفی از ابوبصیر روایت کرده است که گفت:
«بر مولایم صادق -عَزَّ عَزُّهُ- وارد شدم؛ دیدم که ایشان پاهای خود را در مسیر آب روانی قرار داده، تاجی از گیاه آس بر سر نهاده و روبروی ایشان سینی‌ای است که در آن ظروفِ گرد چیده شده است.»
عرض کردم: «ای مولای من، امروز چه روزی است؟»
فرمود: «ای ابوبصیر، این روزی است با قدری عظیم و جایگاهی باشکوه که عرب آن را ضایع کرد و پارسیان پاس داشتند؛ و آن روز نوروز است.»
عرض کردم: «مولای من، فرمان می‌دهید در این روز چه کنم؟»