فرمود: «هر روز را اگر می‌توانید نوروز و مِهرگان سازید.» سپس از آن حلوا میل فرمود و ظرف نقره را در میان یارانش تقسیم کرد.
« معنای باطنی نوروز و مهرجان، روایت مفضل بن عمر »
از ابو الخطاب إلیه التسلیم روایت شده که گفت: «کلمه "روز" در زبان فارسی به معنای امان یافتن از مسخ‌شدگی (تغییر ماهیت انسانی) است.»
و از مفضل بن عمر إلیه التسلیم روایت شده که امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود:
«همانا "المعنی" (حقیقت الهی) در زمان پارسیان، هر سال دو بار ظهور می‌کرد: یک بار در هنگام گذار از گرما به سرما، و بار دیگر در گذار از سرما به گرما. آنان گذار از سرما به گرما را "نوروز" و گذار از گرما به سرما را "مهرجان" نامیدند و این دو را عید خویش قرار دادند.»
«و المعنی الأکبر، هرگاه در تمامی ادوار ظاهر می‌شد، ظهورش با خوردن و آشامیدن همراه بود؛ از این رو پارسیان در این دو عید، سنت خوردن و نوشیدن را به کار بستند.» مفضل گوید: «تنها خردمندان متذکر این حقایق می‌شوند.»