وَجَعَلُوهَا لَهُمْ قِبْلَةً عِوَضًا مِنْ ذَلِكَ اَلنُّورِ إِذْ كَانَتْ تُشْبِهُهُ، وَلَمْ يَزَالُوا مُتَأَسِّفِينَ مُتَرَقِّبِينَ ظُهُورَهُ يُحْصُوْنَ اَلْأَيَّامَ وَيَرْقُبُونَ اَلْأَوْقَاتَ وَيَسْأَلُونَ رَبَّهُمْ وَمَوْلَاهُمْ وَهُوَ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ وَنُصْبَ أَعْيُنِهِمْ إِلَى تِلْكَ اَللَّيْلَةِ بِعَيْنِهَا فَظَهَرَ لَهُمْ بِغَيْرِ ذَلِكَ اَلظُّهُورِ، فَطَلَبُوا اَلْقُدْرَةَ اَلَّتِي كَانُوا رَأوْهَا وَعَايَنُوهَا، فَرَشَّ عَلَيْهِمُ اَلْمَاءَ وَعَلَى ثِيَابِهِمْ فَخَرَجَ مِنْهُ اَلْآسُ اَلْخَسْرَوَانِيُّ وَالْآذَرْيُونَ فَرَأَوْهُ عَلَى سَادَاتِهِمْ مِثْلَ اَلْإِكْلِيلِ، فَصَارَتْ سُنَّةُ اِسْتِعْمَالِ اَلْآسِ وَالْآذَرْيُونَ أَكَالِيلٌ فِي يَوْمِ اَلنُّورُوزِ.

وَهُوَ اَلنُورُ اَلَّذِي ظَهَرَ لَهُمْ فِي تِلْكَ اَللَيْلَةِ، فَصَارَ وَقُودُ اَلنَّارِ سُنَّةً جَارِيَةً فِي لَيْلَةِ اَلنَّورُوزِ، وَمَعْنَى سُمِّيَ اَلْآسُ اَلْخَسْرَوَانِيُّ، فَإِنَّهُ شَخْصٌ خِسْرُو، وَبِهِ سُمِّيَ اَلنَّورُوزُ، وَتَفْسِيرُهُ بِالْعَرَبِيَّةِ اَلْيَوْمُ اَلْجَدِيدُ.

روایت شده است که در روز نوروز، جامی نقره‌ای که پر از «خبیس» (نوعی حلوای لذیذ) بود، به حضور مولایمان أمیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- هدیه آوردند.

ایشان فرمود: «این چیست؟»

گفتند: «امروز روز نوروز است و هدیه دادن در آن مستحب است.»

فرمود: «آیا در سال روز دیگری مانند آن دارید؟»

گفتند: «روز مِهرگان.»