روایت شده است که چون موسی عزعزه هفتاد نفر از قومش را برگزید تا با پروردگار نجوا کنند و طالبِ رؤیت شدند، لرزه‌ای آنان را فرو گرفت و همگی مردند. موسی از هوش رفت و چون به هوش آمد، به درگاه خدا تضرع کرد تا آنان را زنده کند.
خداوند فرمود: «ای بنده من موسی، تو می‌توانی مانند آنان را در میان خلق برگزینی.»
موسی عرض کرد: «معبود و سرور من! من با آنان انس گرفته‌ام و آنان با من؛ دوستشان دارم و دوستم دارند؛ آنان از سرِ شوقِ دیدار تو طالب رؤیت شدند، پس آنان را به من ببخش.»
خداوند جلّ و علا فرمود: «ای موسی، امروز روزِ نوروز است؛ آن را روزِ خشنودی خویش قرار دادم. پس از این آب بردار و بر آنان بپاش که زنده خواهند شد.» موسی چنین کرد و آنان به اذن خدا زنده شدند.
برکاتِ آیین‌های نوروزی (آب، رقص، گیاه آس)
پاشیدن آب:
سؤال شد و فرمود: «هر کس در این روز در حالی که به فضیلتِ آن آگاه است، بر خود آب بپاشد، از هر درد، بیماری، نقص و امر ناگواری در امان خواهد بود.»
تاب‌بازی و رقصِ دسته‌جمعی (دست‌بند):