شعیب را از عذابِ "روزِ سایه" (یوم الظلة) رهاند.
خداوند با موسی سخن گفت و برادرش هارون را وزیر او ساخت.
آهن را برای داوود نرم کرد و او را جانشین خود در زمین قرار داد.
به سلیمان فرمانروایی بزرگی بخشید.
خداوند امر را بر یهودیان مشتبه کرد و عیسی را به سوی خود برد.
هزاران نفر از قوم حزقیل بن عجوز را که از ترس مرگ گریخته بودند، زنده کرد.
جرجیس و دانیال را از عذاب ستمگران نجات داد.
به سید محمد -عَزَّ عَزُّهُ- وعده داد که مهدی را در این روز ظاهر کند.
معراج پیامبر تا مرتبه‌ی «قابَ قوسینِ او ادنیٰ» در این روز بود.
ظهور و میلادِ حقیقتِ او در این روز بود.
امیرالمؤمنین عزعزه خورشید را در کربلا و بابل دگر بار [به عقب] بازگرداند.
و در این روز، «رجعتِ سپید» و بازگشتِ تابناک، پرده‌برداری از اسرار، آشکار شدنِ مکتومات و کشفِ پنهانی‌ها رخ خواهد داد. منت و قدرت از آنِ خداست و حمد او را کفایت است.