فرمود: «ای معلی بن خنیس! روز نوروز همان روزی است که:

خداوند در آن از بندگان میثاق گرفت تا او را بشناسند، بپرستند و به او شرک نورزند.

روزِ اثباتِ حجت برای اولیای خدا بر دشمنانشان است.

نخستین روزی است که در آن خورشید طلوع کرد و بادهای بارورکننده وزیدند.

روزی است که زمین شکافت و گل و شکوفه‌اش را برآورد.

روزی است که کشتی نوح بر کوه جودی آرام گرفت.

روزی است که رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- ، امیرالمؤمنین را بر شانه‌های خویش بلند کرد تا بتِ "هُبَل" را از کعبه به زیر افکند و در هم شکند.

روزی است که خداوند آن مردمی را که از ترس مرگ از خانه‌هایشان خارج شده بودند و هزاران نفر بودند دوباره زنده کرد.

روزی است که جبرئیل بر محمد -عَزَّ عَزُّهُ- با وحی فرود آمد.

روزی است که ابراهیم بت‌های قومش را در هم شکست.

روزی است که خداوند در جنگ احزاب، پیامبرش را پیروز گرداند.