«گناهِ من نزد جهانیان، توحیدِ من است؛ آن "ازلِ انزع" (حضرت علی عزعزه) معبودِ من است.»
«آن صمدِ فرد و علیِ والا مرتبه؛ کسی که از هر وصف و حد و مرزی فراتر است.»
تا آنجا که در مورد مقامِ حضرت "اسم" (سید محمد) میفرماید:
«محمد (که ستایش از اوست) برای ما غایت است؛ غایتی از میان تمام غایات و صاحبِ جود و بخشش.»
«اوست حقیقتِ نماز، واجبات، مناسک، دین و تمامی گونههای سپاس و ستایش.»
«بیتالله اوست؛ و خداوند [در حقیقتِ او] حجِ مردمان است، حجی راستین که جای انکار ندارد.»
«اوست حقیقتِ روزه، فطر، و هر آنچه بدان امید میرود؛ و اوست حقیقتِ هر منسک و هر عیدی که برپا میشود.»




