با هر که خواهی، به وجود آنان مباهات کن،که آنان را بهترینِ خلق خواهی یافت؛

از میانِ برگزیدگان و نیکان،چرا که خداوند مولای آنان است.آن زمان که آنان را فراخواند، به آنان بخشش نمود،آنان را به خود نزدیک ساخت و با آنان نجوا کرد؛

عطایای خویش را به آنان بخشید و گوارایشان کرد،و زمامِ آغاز و انجامِ هستی را به دستشان سپرد.

تدبیرِ جهانی که در جریان است به دست آنان است،وسعتِ کرسی و عرشی که بنا شده از آنان است؛آنان وجه‌اللهِ قدسی و شرحِ "جنب الله" و "نفس الله" هستند؛فیضِ چشمه‌های جوشان و گوش‌های شنوایند،که هر چه اراده شود، به مقدار و پیمانه از آنان جاری است.

کلام شیخ ابو‌الحسین جلی در حقیقتِ توحید و اعیاد سرور ما حضرت خصیبی تأکید می‌کند که تمامی این اعیاد (نوروز، غدیر، میلاد و...) را «سید محمد» که درود بر ذکر او باد، آشکار نموده و به برپایی آن‌ها فرمان داده است، هرچند که صورت‌های ظاهری و زمان‌های آن‌ها متفاوت باشد.

همچنین شیخ ما، ابوالحسین محمد بن علی جلی در قصیده‌ای که با این بیت آغاز می‌شود، چنین سروده است: