« خبر روز هفدهم ،نوروز و معجزه احیای ولیّ در چین »
ای برادر، خداوند یاری‌ات دهد؛ بدان که مقصود از این زمان مقرر، چیزی نیست جز زمانِ ورود خورشید به برج حَمَل (فروردین). این واقعه در زمانِ «مقام جعفری» (دوران امام صادق عزعزه) در سیزدهم ماه آذار (مارس) بود. اما «اضداد» (دشمنان) قصد داشتند مؤمنان را به سخره بگیرند، پس امام جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- به پیروانش فرمان داد که آن را به تأخیر بیندازند تا دشمنان پی به کار آنان نبرند. دشمنان تا سه روز بعد آرام نگرفتند، پس مؤمنان میقات خود را در روز هفدهم به جای آوردند و میانشان پراکنده شدند و این امر تا به امروز به صورت یک سنت باقی ماند؛ پس این نکته را دریاب و در آن تدبر کن. هر کس که طریق احتیاط برگزیند، اعمال این روز را هم در سیزدهم و هم در هفدهمِ [آذار] هر سال انجام می‌دهد.
و از آنچه از کتاب «الاکوار و الادوار النورانیة» استخراج شده، سخن سرورمان ابوشعیب محمد بن نصیر که سلام بر او باد به محمد بن جندب است که فرمود:
ای محمد، آیا می‌دانی که من در روز نوروز بر مولایم حسن عسکری -عَزَّ عَزُّهُ- وارد شدم؟ چون مرا دید، فرمود: «ای محمد!»؛ عرض کردم: «لبیک ای مولای من». فرمود: