و مادرِ سرورمان محمد جز آمنه دختر وهب نبود، زیرا او در «قبه‌ی مسیحی» مریم بود؛ سرورمان مسیح، ظهور را از مریم آشکار ساخت و به همین ترتیب سرورمان محمد نیز ظهور را از آمنه دختر وهب آشکار نمود.

دلیل این سخن، چیزی است که شیخِ مورد اعتماد، ابوالحسین محمد بن علی جلی رضوان الله علیه برایم روایت کرد؛ از او درباره مریم دختر عمران پرسیدم، پس گفت: «او در قبه‌ی محمدی، همان آمنه دختر وهب مادر سرورمان محمد -عَزَّ عَزُّهُ- است». و خداوند متعال در قرآن کریم از او یاد کرده و فرموده است: ﴿و در این کتاب از مریم یاد کن، آنگاه که از خانواده‌اش در مکانی شرقی کناره گرفت... پس میان خود و آنان حجابی افکند، پس ما روح خود را به سوی او فرستادیم و او در صورت انسانی تمام‌عیار بر وی نمایان شد...﴾ تا آنجا که می‌فرماید: ﴿عیسی گفت: همانا من بنده خدایم، به من کتاب داده و مرا پیامبر گردانیده است﴾.

سرورمان خصیبی نضّر الله وجهه در قصیده‌ای که آغازش چنین است: «رازم را فاش کردم، پس چقدر مرا دشنام می‌دهید...» چنین سروده است:

«و مریم دختر عمران از سوی قومش سرزنش شد، آنگاه که با بدگویی نزد او آمدند؛

تا آنکه سرورمان مسیح را آورد، هنگامی که با تبیین و روشنگری به صورت ظاهر آمد؛ او را در گهواره به نطق آورد و [مسیح] به آنان گفت: من بنده خدا هستم که مرا نجات