« شب میلاد »
و آن شب بیست و چهارم از ماه کانون اول (دسامبر) است که پایان سال رومی و در دهه‌ی پایانی این ماه قرار دارد؛ زیرا سرورمان مسیح -عَزَّ عَزُّهُ- در این شب، «ظهورِ ولادت» خویش را از بانوی باکره، مریم دختر عمران، آن پاکیزه و منزه، آشکار ساخت. خداوند متعال در کتاب عزیز خویش از او یاد کرده و فضل او را چنین بیان فرموده است: ﴿و مریم دختر عمران را، همان کسی که خود را پاکدامن نگاه داشت و ما از روح خود در او دمیدیم و او کلمات پروردگارش و کتاب‌های او را تصدیق کرد و از فرمانبرداران بود﴾.
و حضرت مریم در «قبه‌ی محمدی»، همان آمنه دختر وهب، مادر سرورمان محمد است. برخی از برادرانِ این طایفه ذکر کرده‌اند که او همان «فاطر» (فاطمه منها السلام) است؛ زیرا سرورمان محمد -عَزَّ عَزُّهُ- هنگامی که فاطمه به سویش می‌آمد، فرمود: «خوش آمدی، خوش آمدی ای مادرِ پدرش (ام‌ابیها)، وارد شو». و همانا پیامبر با این سخن به او اشاره فرمود زیرا او مادرِ «حاءات سه گانه» (حسن، حسین و محسن) است.