فَيَأْخُذُهَا بِيَدِهِ حَتَّى لَمْ يَبْقَ أَحَدٌ إِلَّا أَخَذَ مِنْهَا وَاحِدَةً مِنَ اَلْعَالَمِ وَالْبَهَائِمِ وَالْوَحْشِ وَالطَيْرِ وَالْهَوَامِّ.
ثُمَّ أَشَارَ مَوْلَايَ بِيَدِهِ فَغَابَ جَمِيعُهُمْ عَنِّي، وَقَامَ قَائِمًا عَلَى قَدَمَيْهِ فَغَابَ ذَلِكَ اَلسَرِيرُ وَأَذَّنَ اَلْمُؤْذِنُ فِي مَسْجِدِ رَسُولِ اَللهِ -عَزَّ عَزُّهُ- فَجَعَلَ مَوْلَايَ خَمْسَهُ فِي خَمْسِي() وَقَالَ: أَصْبَحْتَ بِخَيْرٍ يَا أَبَا عَبْدِ اَللهِ، فَقُلْتُ: بِمَنِّكَ يَا مَوْلَايَ، وَجَعَلَ يَمْشِي وَيُحَادِثُنِي وَيَسْأَلُنِي عَنْ مَبِيتِي إِلَى أَنْ دَخْلَ اَلْمَسْجِدَ وَقَدْ أُقِيمَتِ اَلصَلَاةُ فَصَلَّى وَصَلَيْتُ بِصِلَاتِهِ، وَخَرَجَ فَأَتَى مَنْزِلَهُ وَقَالَ لِي: كُنْ بِخَيْرٍ، فَانْصَرَفْتُ إِلَى حُجْرَتِي مُتَحَيِّرَاً مِنْ عِظَمِ مَا رَأيْتُ فَبَثَثْتُ ذَلِكَ فِي اَلْمُؤْمِنِينَ حَسَبَمَا أَمَرَنِي مَوْلَايَ -عَزَّ عَزُّهُ- وَدُمْتُ أَحْمَدُ اَلْلَّهَ كَثِيرَاً ، وَلَهُ اَلْمِنَّةُ وَالشُّكْرُ.
« خبری دیگر از اسرار شب نیمه شعبان »
با همان اسناد نخستین، از سلمان فارسی منه الرحمة روایت شده است که گفت: قنبر، غلام مولایم امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- ، در یک‌سوم پایانی شب نزد من آمد؛ و آن شب، شبِ نیمه شعبان بود. او درِ خانه مرا کوبید و گفت: «امیرالمؤمنین را اجابت کن». پس شتابان به سوی درِ حجره رفتم و آن را گشودم و در پیِ قنبر که پیشاپیش من بود به راه