نکنید، و هر کس آن را کتمان کند، همانا قلبش گناهکار است»؛ و نیز فرمود: «و هر کس بخل ورزد، تنها نسبت به خویشتن بخل ورزیده است».

و از عالم -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: حکمت را از اهلش دریغ مدارید که به حکمت ستم می‌کنید، و آن را به نااهلان مدهید که ضایعش می‌سازید؛ حکمت را از اهلش باز مدارید که به آنان ستم روا می‌دارید، و به غیرِ اهلش مدهید که به حکمت ستم می‌کنید.»

«و من با توفیق و یاری خداوند، آن را برایت به روشنی شرح می‌دهم؛ بر پایه آنچه از مشایخِ گذشته و سلفِ راستین، از سروران خجسته و به استنادِ آیاتِ کتابِ مبین و اسنادِ مشهور و روایاتِ رسیده نقل کرده‌ام.

نخستین چیزی که بدان آغاز می‌کنیم، سخنِ خدای جلیل در استواریِ تنزیل قرآن است که فرمود: «همانا شمارِ ماه‌ها نزد خداوند در کتاب الهی، از روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید، دوازده ماه است؛ از این میان، چهار ماه حرام است، این است آیین استوار، پس در این ماه‌ها بر خود ستم مکنید».

پس شناختیم و دانستیم که ماه‌های سال دوازده ماه است، نه افزون می‌شود و نه کاسته، با وجودِ اختلاف در تاریخ‌ها و زبان‌ها و لغت‌ها. و بایسته است که آغازِ هر سال را یاد