سوی خداوند متعال دراز می‌کنند و از آنچه «جاحدان» (منکرانِ باطن) درباره او می‌گویند بیزاری می‌جویند؛ و از خداوند افزونی در هدایت نیکوی خویش را می‌طلبند و از کسی که در میانشان مورد رضایت است می‌خواهند که از زبان آنان زیارت بخواند و بر دعای او آمین می‌گویند.

اما زیارت اول در یک‌سوم آغازین شب: بدین‌گونه است که هر زیارتی از زیارت‌های [وارد شده] را که میسر گشت تلاوت نماید و در پایان زیارت سجده کنند و در انتهای سجودشان همان ذکری را بگویند که «ابوالفتح محمد بن حسن قاضی قطیعی» رضی الله عنه از رجال خود به صورت مرفوع از مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- برایم روایت کرد، که ایشان در سجده خود می‌فرمود:

«سجده کرد رویِ فانی و فرسوده‌ی من برای رویِ وجه جاویدان و باقیِ تو، ای علی، ای بزرگ» (سه مرتبه).

و صورت خود را به خاک می‌مالد و گونه راست خود را بر زمین می‌گذارد و می‌گوید: «عزت از آنِ توست ای علی» (سه مرتبه). و گونه چپ خود را بر زمین می‌گذارد و می‌گوید: «یگانگی از آنِ توست ای علی» (سه مرتبه). سپس سر برمی‌دارد و برای خود و برادرانش هر چه دوست دارد دعا می‌کند.